Menu



Schema's


Zoek Artikelen

Zoeken naar:
Mijn Artikelen



Resultaat Artikelen



[Nieuwe invoer]
Gevonden: 15




<<, -5, <, 11, 12, 13, 14, 15, >, +5, >>




[2006-04-13]
Stress Analyse van Foster



[2006-02-04]
Zenuwen in de sport



[2006-02-04]
Pleisters slikken of je verstand gebruiken.



[2006-01-26]
Veren vervangen en smeren



[2006-01-26]
Spierpijn



Spierpijn



Vraag een schaatsende fysiotherapeut een bijdrage te leveren aan het cluborgaan......
Juist, dat zal dan wel gaan over spieren !

Geplubliceerd in de IJskout van september 1999 (jaargang 14, nr.1) © IJ.V.L., Bert Staal

Vraag een schaatsende fysiotherapeut een bijdrage te leveren aan het cluborgaan......
Juist, dat zal dan wel gaan over spieren !
Als een schaatser ergens aandacht voor heeft, dan zijn dat wel zijn spieren: de bepalende èn beperkende factor. Hoe moeizaam gaan toch weer die eerste rondjes op het ijs en hoe eindeloos lang houd je het uit tegen de tijd dat de ijsmaschines stopgezet worden.
Een kwestie van het opbouwen van kracht en coördinatie in...... juist ja, de spieren.
En wat dan wel over spieren, want begrippen als hamstrings, stretchen, statische belasting en verzuren beginnen al aardig gemeengoed te worden. Daar wil ik het dus niet over hebben. Laat ik nou eens een weinig populair facet van de spieren belichten: spierpijn. Iedereen kent het uit eigen ervaring en niemand vind het leuk. Zeker zo net na de vakantie enmet het nieuwe schaatsseizoen voor de deur, kom je er weer achter dat "wie mooi wil zijn...." Maar is het nou echt zo dat je er niet aan ontkomt, of is er wel wat aan te doen ?
  - Leest u mee...? -

Stel: na 3 weken Spaanse costa's, sierra's en rioja's wordt op de Bult de draad weer opgepakt.
Je trainingsgroepje is niet aan schoolvakanties gebonden en heeft gewoon doorgetraind.
Natuurlijk wil je niet voor hen onderdoen en het hoofd zegt: moet kunnen....en wat blijkt, het valt je in het geheel niet tegen. De volgende dag echter kom je bijna je bed niet meer uit en de trap naar beneden lijkt een schier onmogelijke hindernis. Elke stap voel je in je bovenbenen en kuiten en na het tandenpoetsen moet je jezelf met je armen omhoog duwen tot verticaal. De dag daarna is de pijn zelfs nog verder toegenomen. Je vrouw biedt aan om je te masseren, maar het drukken is veel te pijnlijk en je maakt je met een "dank je, schat" pijlsnel uit de voeten.
In het bovenstaande voorbeeld gaat het om de pas later optredende (vertraagde) spierpijn (Engels: delayed muscle soreness, Duits: Muskelkater). Deze spierpijn treedt op wanneer spieren arbeid hebben moeten verrichten, die ze niet (meer) gewend zijn. Dat geldt dus bij hervatting van de training na je vakantie of aan het begin van het nieuwe seizoen. Maar ook getrainde sporters kunnen spierpijn krijgen:
de schaatser die gaat hardlopen of de "droogtrainer" die eens op de fiets stapt. Kennelijk worden spieren anders belast bij verandering van bewegingspatronen.
De preciese oorzaak van spierpijn is niet bekend, wel zijn er een aantal theorieën:

  1. De spierspasmetheorie gaat uit van de afvalstoffen, w.o. melkzuur, ontstaan na spierarbeid. Deze metabolieten veroorzaken zwelling binnen de spier, zodat de doorbloeding stagneert. Er ontstaat een zuurstoftekort met prikkeling van zenuwen, waardoor een reflexmatig spasme ontstaat. Hierdoor neemt de doorbloeding nog verder af enz. enz. :het ontstaan van een vicieuze cirkel.
  2. De weefselbeschadigingstheorie. Zowel de spiervezels als het bindweefsel gaan scheurtjes (zgn. microtraumata) vertonen. Dit kan aangetoond worden door de verhoogde aanwezigheid van bijv. hydroxyproline, een aminozuur afkomstig uit bindweefselvezels. De ontstekingsreactie die hiervan het gevolg is, veroorzaakt de pijn.

Wat verder bepalend is, is de wijze waarop spieren aangespannen worden. Globaal gebeurt dat op drie manieren:

  1. Isotoon --> de spier spant aan en verkort, met dezelfde spanning,
  2. isometrisch --> de spier spant aan, maar er volgt geen beweging in het gewricht,
  3. excentrisch --> de spier spant aan, maar wordt toch langer (de biceps rekt uit, het gewicht in je hand zakt richting grond).

Uit experimenten blijkt dat deze laatste vorm van aanspannen, het excentrisch spiergebruik, zorgt voor de meeste spierpijn (tot een factor 5 in vergelijking met de andere twee !). Buiten de spierpijn is de kracht beduidend minder dan na isometrisch of isotoon spiergebruik.

Wat kan er nou gezegd worden over het voorkòmen of op z'n minst terugdringen van spierpijn ? Allereerst is een geleidelijke opbouw van belang, met toename van intensiteit, zodat zowel spiervezels als bindweefsel zich kan aanpassen. Je kan ook zeggen: van globaal naar specifiek. Eerst de algehele conditie opvijzelen, daarna pas met krachttraining beginnen.
Verder kun je het excentrisch spiergebruik zoveel mogelijk beperken, hoewel je er nooit helemaal onderuit komt. Om een concreet voorbeeld te geven: bergop lopen is meer isotoon, bergaf is meer excentrisch, dus wel hardlopend de Bult op, maar niet eraf.....
Stretchen van spieren staat momenteel nogal ter discussie, maar juist bij spierpijn lijken mensen er wel degelijk baat bij te hebben. Verder is het in beweging brengen van de spieren gunstig voor het afvoeren van afvalstoffen, maar dan wel met een zeer geringe belasting, zoals bij freewheelend fietsen.

Ik wens jullie een goede start,
Bert Staal

Publicatiedatum: 2006-01-26

Bron: IJVL





Advertenties